Më lejoni të përfitoj nga rasti që t’ju përshëndes të gjithve sot në këtë manifestim kulturor dhe të them që në fillim se nuk ka gëzim dhe festë më të madhe se të kremtosh përfundimin e një viti shkollorë, vitit të dijës e arsimimit si dhe emancipimit të përgjithshëm të fëmjëve tanë.Dua që t’ua përkujtoj se sot Kosova ka  rreth 60% të popullsisë nën moshën 25-vjeçare.
 

Ky fakt pasqyron më së miri garancën për të ardhëmen e vendit tonë dhe potencialin njerzorë që kemi si vend dhe komb në gjeografinë Botrore.Ju prindër dhe arsimtarë të nderuar po beni një punë vetmohuese me vet faktin se  fëmijet tuaj po i arsimoni e po i nxirrni në rrugë të dijës jo me pak sakrifica.
 

Të jetosh larg atdheut është rëndë, këtë e dini më së miri ju,por të mësosh edhe në gjuhën amtare dhe  mos ta harrosh kurrë atdheun është hyjnore.
 

Diaspora jonë, siç jemi mësuar tash ta quajmë, ka dëshmuar për forcimin e lidhjeve të vazhdueshme me atdheun,sepse ajo këtë e tregojë gjatë gjithë këtyre viteve kur Kosova e kishe më së vështiri.
 

Ishit afër  nesh çdo herë dhe duke u kujdesur për familjet tuaja arritët që të ruani edhe dinjitetin tonë atje.Integrimi juaj në shoqrinë ku aktualishtë jetoni është edhe një provë që dëshmon për shkallën e lartë të qytetrimit tonë si popull, ndërsa rikujtimi i përhershëm i vendit për nga vini forconë lidhjet me  trungun.
 

Në funksion të kësaj flet edhe ky manifestim që po mbahët sot  këtu, në të cilin ne  po flasim për sukseset e fëmive tanë, për rezultatet kundër asimilimit të brezave  tona,të cilët nesër  do të jenë bartës të zhvillimit të përgjithshëm shoqrorë dhe ekonomik edhe të vendit të origjinisë.